Reactie van een ex kindsoldaat

Het was maandagavond over negenen, ik zat heel spannend naar de TV te kijken naar ‘Memories’  toen plotseling de telefoon rinkelde …

Met een verschrikt gevoel nam ik de telefoon op en zei: “Ja … met Ed Brodie! … Ja hallo … met Ed!”Aan de andere kant: “ Ja hallooo … is dit Ed van die Stamboel DVD?”
“Ja, dat ben ik … met wie spreek ik meneer?” : vroeg ik heel beleefd aan de man die me belde. 
“Oh je spreek met Schoggers, ik heb jullie dvd van stichting Adinda bekeken en ik moet zeggen … ik was helemaal onderste boven … ik was helemaal weer terug in mijn geboorte land, alles kwam weer naar boven, weet u meneer Ed!

Ik heb dit allemaal bewust meegemaakt, maar het verhaal in de dvd is wel mooier verteld, paké trouwen en zo! Mijn pa is ook een Belanda en mijn moeder een Javaanse vrouw, maar ik heb heel vroeg mijn beide ouders verloren, ik was vroeg wees en ben daarom ook vroeg het leger in gegaan. 
Ik was eigenlijk een “kindsoldaat” en heb al vroeg gevochten tegen de vijand. Ik ben nu 83 jaar oud en mijn lieve vrouw is helaas al overleden, weet u meneer Ed.

Ik praat heel veel tegen me zelf, en ik ga weinig met Indische mensen om de laatste tijd … ze zijn soms zo anders geworden en daarom zijn mijn vrienden nu veel Ambonezen. Deze mensen zijn hetzelfde ge-bleven en zijn heel lief voor me. Ik ga elke week naar het zangkoor met hun en we kletsen vaak over die goeie ouwe tijd in Indië! Wij steunen elkaar en komen vaak op visite bij elkaar … en met hun heb ik jullie dvd “Onze eigen geschiedenis”samen bekeken. Wij hebben genoten en hebben ook samen een traantje laten vallen … ik moet zeggen, en dat meen ik uit het diepste van mijn hart … ik vind die film en cd TOP en goed weergegeven naar ons ‘de kijkers’ … echt geweldig meneer Ed, ik voelde gewoon “die tijd” weer in me … alles draaide terug, en de cd heb ik in mijn slaapkamer laten draaien tot ik in slaap viel!.
Wij hebben gehuild van de emotie en gelachen over uw gedurfde acteer talent … in één woord SADAP!”

Ik heb alleen maar naar hem geluisterd … jahh wat moest ik anders doen, vooral toen hij vertelde dat hij vaak tegen zichzelf praatte. Hij zou weer gaan sparen om mijn andere cd’s te kopen en het liefst liederen over de tijd van Nederlands Indië.
Ik bedankte deze lieve oude oom om zijn hartelijke gesprekken, om zijn echt gemeende gevoelens die hij zomaar aan een vreemde vertelde … en om zijn reactie en complimenten.

“Oke oom … u mag me op elk moment bellen, wanneer het u schikt en u mag over alles praten, afgesproken?” beloofde ik deze lieve oude oom … en hij antwoordde: “Ik vind  zo leuk om dit te horen en ik zal zeker gebruik maken van wat je mij hebt beloofd, tot een andere keer njoo en hopelijk tot ziens!”

Ik legde de telefoon weer op de haak en keek om me heen, het was stil in de huiskamer en ik dacht aan mijn moeder van 92 jaar, ook helemaal alleen thuis … maar gelukkig heeft ze vijf kinderen en misschien wel in totaal 40 mensen die ze kan bellen … haar eigen kinderen, schoondochters, schoonzoons, getrouwde en aangetrouwde kleinkinderen en achterkleinkinderen waar ze UREN-lang mee kan kletsen over ditjes en datjes. 
En dan praat ik nog niet over haar vriendinnen …Zo zie je maar vrienden … wat de ene wel heeft … heeft de andere het niet. Maar één ding is belangrijk … van vrienden moet je het hebben!

Ed Brodie
Stg. Adinda